Marketing / media / technologie

Nederlandse editie
Nederlands

Een XML-sitemap maken die uw echte publicatiekeuzes volgt

Bepaal welke URL’s in uw sitemap horen, controleer lastmod en houd alternatieven en verwijderde pagina’s uit de lijst. Met een fictieve inventaris.

Bronnen bekijken
Gekleurde huizen aan een rivier worden weerspiegeld in stil water.
Illustratieve foto. Alex Vasey avase · CC0 1.0
In dit artikel

Een XML-sitemap is een bestand dat zoekmachines informeert over URL's op uw website die u wilt laten ontdekken. Neem daarin bij voorkeur bereikbare, indexeerbare voorkeursadressen op. Een sitemap helpt bij ontdekking, maar garandeert geen crawling, indexering of positie. Zij vervangt ook geen menu of inhoudelijke links voor bezoekers.

De belangrijkste keuze gebeurt vóór u XML genereert: welke pagina's zijn zelfstandige openbare bestemmingen? Als de sitemap alle adressen uit een database overneemt, belanden ook filters, concepten en dubbele varianten in de lijst. Begin daarom met een publicatiebeleid dat uw beheerder kan uitvoeren en controleren.

Kies de adressen die u werkelijk wilt aanbieden

Neem de canonieke HTTPS-adressen van gepubliceerde artikelen, diensten en andere relevante bestemmingen. Vermijd redirects, foutpagina's, interne zoekresultaten en pagina's met noindex. Een URL met trackingparameters is doorgaans geen extra publicatie.

Controleer bij ieder paginatype hoe het ontstaat en verdwijnt. Een product dat tijdelijk niet leverbaar is, hoeft niet automatisch uit de index te verdwijnen; een ingetrokken concept hoort nooit als openbare publicatie in de sitemap. Stem dit af op uw canonical-keuzes en noindex-beleid. Tegenstrijdige signalen maken controle moeilijker, ook als een zoekmachine uiteindelijk zelf een voorkeur kan kiezen.

Bouw vanuit dezelfde publicatiebron

Laat de sitemap dezelfde publicatiestatus en definitieve URL gebruiken als de website. Een los bijgehouden spreadsheet raakt gemakkelijk achter wanneer een titel, slug of zichtbaarheid verandert. Bij een kleine statische site kan een vaste lijst volstaan, mits iemand het onderhoud daadwerkelijk beheert.

Google beschrijft in een sitemap maken en indienen de ondersteunde formaten en grenzen. Een sitemapbestand mag maximaal 50.000 URL's en 50 MB ongecomprimeerd bevatten. Grotere verzamelingen vragen meerdere bestanden en eventueel een sitemapindex. Splits daarnaast alleen wanneer dat beheer of diagnose helpt; kleine sites hoeven geen ingewikkelde sitemaparchitectuur te bouwen.

Gebruik lastmod alleen bij betekenisvolle wijziging

lastmod beschrijft wanneer de inhoud van een pagina betekenisvol is gewijzigd. Vul dus niet bij iedere deployment overal de huidige datum in. Dat suggereert inhoudelijk onderhoud dat niet plaatsvond. Een aangepast antwoord, nieuwe productinformatie of relevante gewijzigde voorwaarden kan wel een echte wijziging zijn.

Kunt u geen betrouwbare wijzigingsdatum leveren, laat het optionele veld weg. Google gebruikt de velden priority en changefreq niet voor de beoordeling zoals sommige plug-ins suggereren. De datum in uw publicatiecontrole hoort bovendien overeen te komen met wat een lezer werkelijk aantreft. Een gewijzigde footer maakt een oud artikel niet inhoudelijk nieuw.

Een fictieve inventaris van een kleine site

Voorbeeldadvies heeft fictief 62 bekende adressen. De lijst bevat 25 gepubliceerde inhoudspagina's, tien interne zoek-URL's, twaalf trackingvarianten, vijf concepten en tien oude adressen die naar vervangers doorsturen. Deze aantallen zijn een oefening, geen werkelijke crawl.

De sitemap krijgt de 25 openbare voorkeursadressen. De andere adressen worden niet simpelweg weggegooid: de beheerder controleert afzonderlijk of concepten afgeschermd zijn, zoekpagina's het afgesproken indexeringsbeleid volgen en redirects goed uitkomen. De sitemap is dus één uitvoer van de inventaris, geen beveiligings- of opschoonmechanisme.

Een steekproef omvat een gewone pagina, een pas gepubliceerd artikel, een gewijzigde pagina en een ingetrokken pagina. Zo controleert u de regels achter de lijst, in plaats van alleen het totale aantal te tellen.

Houd taalvarianten en afbeeldingen zorgvuldig bij

Elke echte taalversie kan een eigen indexeerbare URL hebben. Neem die alleen op als de volledige inhoud beschikbaar is en de URL correct reageert. Taalalternatieven kunnen via HTML of een ondersteunde sitemapimplementatie worden beschreven; kies een methode die u consequent kunt onderhouden.

Verwar een vertaalde index niet met vertaalde artikelen. Een Nederlandstalig artikel achter een Franse navigatie is nog geen inhoudelijk Frans equivalent. Voor alternatieven helpt hreflang instellen. Google's sitemapoverzicht beschrijft ook aanvullende informatie voor onder meer beelden en video's. Voeg die alleen toe als de informatie juist en relevant is voor uw publicaties.

Maak de sitemap bereikbaar en leesbaar

Controleer de echte HTTP-respons: de sitemap moet succesvol laden en XML bevatten, geen foutmelding of inlogscherm. De URL's binnen het bestand zijn absolute adressen. Tekens die een speciale betekenis hebben in XML moeten correct worden gecodeerd. Laat uw CMS of bibliotheek dat verzorgen en controleer een adres met parameters als die werkelijk noodzakelijk zijn.

Verwijs eventueel vanuit robots.txt naar het absolute sitemapadres. Dien de sitemap daarnaast in bij Search Console wanneer u daar toegang hebt. Indienen is een aanwijzing, geen verzoek dat een bepaalde verwerkingsdatum of opname afdwingt. Een tijdelijk lagere indexeringsgraad vraagt inhoudelijke diagnose, geen herhaald indienen zonder wijziging.

Vergelijk lijst en werkelijkheid

Controleer steekproefsgewijs statuscode, canonical, indexeringsinstructies en interne bereikbaarheid. Een sitemap-URL die naar een andere URL redirect, hoort meestal door haar eindbestemming vervangen te worden. Een foutpagina met status 200 verdient eerst reparatie, ook als het XML-bestand technisch geldig is.

Vergelijk vervolgens uw publicatieregister met de sitemap. Ontbreekt een belangrijke pagina? Staat een ingetrokken publicatie er nog tussen? Zoek ook uit waarom het gebeurde. Een handmatig herstelde regel helpt weinig als de generator bij de volgende publicatie dezelfde fout maakt. Interne links blijven nodig om de pagina ook voor lezers in een zinvolle route te plaatsen.

Wijs een eigenaar en controlepunt aan

Laat iedere wijziging aan publicatiestatus, URL-opbouw of taalroutes een sitemapcontrole oproepen. Bewaar een eenvoudig overzicht van de gebruikte bron, uitgesloten paginatypen en verantwoordelijke. Bij een migratie vergelijkt u de oude en nieuwe lijsten vóór de omschakeling.

Beoordeel meldingen per paginatype. Een niet-geïndexeerde belangrijke dienst verdient een andere aanpak dan een bewust uitgesloten zoekpagina. Het doel is een lijst die uw echte publicatiekeuzes betrouwbaar weerspiegelt. Een perfect gevalideerd bestand zegt op zichzelf niets over de kwaliteit van de pagina's die erin staan.

Controleer ten slotte een URL met een bijzondere schrijfwijze, bijvoorbeeld een titel met een accent in de slug. Het XML-bestand kan geldig zijn terwijl de achterliggende route verkeerd wordt verwerkt. Technische geldigheid en bereikbaarheid blijven afzonderlijke controles.

Bronnen en verder lezen

Google Search Central beschrijft wat sitemaps doen en hoe u ze maakt en indient. De fictieve inventaris en onderhoudsafspraken zijn praktische aanbevelingen, geen garantie op indexering.